دانشگاه گیلان زبان فارسی و گویش‌های ایرانی 2476-6585 2 1 2017 03 21 Emphatic discourse markers in Persian: Evidence from three telefilms بررسی گفتمان‌نما‌های تأکیدی در زبان فارسی با تکیه بر سه فیلم تلوزیونی 41 63 2475 10.22124/plid.2017.2475 FA یوسف آرام استادیار زبان‌شناسی دانشگاه بوعلی سینای همدان مهرداد مشکین فام دانشجوی دکتری زبان‌شناسی دانشگاه بوعلی سینای همدان Journal Article 2017 10 25 Discourse markers are of the most important elements of the language system, especially the conversational and informal language. Today, the study of discourse markers is one of the newest and most important topics in linguistics. This is important because speeches which lack these linguistic units are incomprehensible, imperfect and not clear enough. These linguistic units perform different functions in a language system and "the emphatic function" is one of them. Speakers emphasize on a specific part or the whole of a discourse using these discourse markers. Of course, based on the fact that "emphasis" is a complex issue in the language system, different tools are used to express it. Discourse markers are one of these tools. In this research, the emphatic discourse markers are analyzed qualitatively and quantitatively based on the two-fold framework of Brinton (1996), according to functional approach, and in pragmatics sphere. For this purpose, a colloquial corpus has been selected, which consists of three telefilms such as "panj ta panj", "ye bilit šāns", and "amu jān hitler". گفتمان­نما­ها از عناصر مهم نظام زبان، به­ویژه زبان محاوره و غیررسمی­اند. امروزه، مطالعۀ گفتمان‌نما­ها از مباحث مهم و جدید در زبان­شناسی است. از این­رو، کلام بدون این عناصر صراحت کافی ندارد و ناقص و نامفهوم می­نماید. این واحد­های زبانی، نقش­های متفاوتی در نظام زبان ایفا می­کنند که نقش تأکیدی یکی از آنهاست. با استفاده از گفتمان­نما­ها، گوینده بر بخش خاصی از گفتمان و گاه بر کل آن تأکید می­کند. البته، تأکید مسألة پیچیده­ای در نظام زبان است که از ابزار‌های متفاوتی در بیان آن استفاده می­شود. گفتمان­نما­ها یکی از این ابزار­ها هستند. در پژوهش حاضر، بر بنیاد رویکرد نقش­گرایی و در حوزۀ کاربرد­شناسی، طبق الگوی دولایه­ای برینتون، به بررسی کیفی و کمّی گفتمان­نما­هایی که ایفاکنندۀ نقش تأکیدی هستند پرداخته­ایم. به همین منظور، پیکره­ای گفتاری متشکل از سه فیلم تلوزیونی؛ «پنج تا پنج»، «یه بلیط شانس» و «عموجان هیتلر» برگزیده شده­است.  https://zaban.guilan.ac.ir/article_2475_6d11c6a795bf1bb27abc221447b33bcc.pdf